Βιτράκ Ροζέ (Vitrac, Roger)

Ο Ροζέ Βιτράκ γεννήθηκε το 1899 στο Πενσάκ, κωμόπολη κοντά στο Σουγιάκ, από γονείς μεγαλοκτηματίες. Πέρασε ευτυχισμένα παιδικά χρόνια και βασανισμένη εφηβεία μέσα σε μια οικογένεια διχασμένη από τις επιπολαιότητες του επαρχιώτη δονζουανίσκου πατέρα του.
Στο Παρίσι, όπου μετακόμισε η οικογένεια Βιτράκ, ο Ροζέ σπούδασε στο κολέγιο Σαπτάλ. Το 1920, ο πρώτος γάμος του (που κράτησε μόνο έξι μήνες) και το πρώτο του, χαμένο τώρα, θεατρικό έργο "La fenetre vorace". Το 1921 έχει γνωριστεί με το ντανταϊστικό κίνημα, γίνεται φίλος με τον Αραγκόν και συμμετέχει στο λογοτεχνικό περιοδικό "Περιπέτεια". Το 1923 δουλεύει στην "Εφημερίδα του Λαού", παίρνει συνεντεύξεις από τον Μπρετόν και τον Τζάρα, γράφει άρθρα για τον Ζαρί, επηρεάζεται από τον Απολινέρ. Το 1924 είναι κιόλας βασικό στέλεχος της Ομάδας των Υπερρεαλιστών. Όμως το 1925 η υπογραφή του δεν φαίνεται πια στα έντυπα της Ομάδας. Ο Μπρετόν τον κατηγορεί για αριβισμό και τον διαγράφει, καθώς και τον Αρτό.
Στα επόμενα χρόνια, ο Βιτράκ συνεργάζεται σαν τεχνοκριτικός σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 1935 καταπιάνεται με το σινεμά (διαλογίστας). Μια δουλειά που, παράλληλα με το ραδιόφωνο και μέχρι το θάνατό του, θα του εξασφαλίσει τον επιούσιο, αλλά και θα του κλέβει ώρες και έμπνευση από την καθαυτό δημιουργική εργασία του.
Από το 1932 ως τα 1938, χάρη στη γενναιοδωρία του φίλου του Ηρακλή Ιωαννίδη, διευθυντή του πρακτορείου "Ταξίδι στην Ελλάδα", ο Βιτράκ γνωρίζεται με τη Μεσόγειο και τον ελληνικό χώρο. Καρπός αυτών των ταξιδιών του είναι το έργο "Les Demoiselles du large".
Ο Βιτράκ έχει κοινή μοίρα με τον Μποντλέρ, τον Λοτρεαμόν, τον Ρεμπό. Οι μετοχές του αρχίζουν ν' ανεβαίνουν μετά τον θάνατό του. Το Πανεπιστήμιο του Θεάτρου των Εθνών οργανώνει εργαστήριο για το σουρεαλιστικό θέατρο, και ειδικά για τον Βιτράκ. Στα πανεπιστήμια όλου του κόσμου γράφονται "θέσεις" με θέμα τον Βιτράκ. Ο "Βικτόρ", ύστερα από μια αμφίβολη επιτυχία σε επανάληψη του 1946 με σκηνοθεσία του Μισέλ ντε Ρε (στη διανομή η Ζιλιέτ Γκρεκό), κερδίζει θριαμβευτικά τη μάχη το 1963, με σκηνοθεσία του Ανούιγ. Το έργο χαρακτηρίζεται σαν το "σημαντικότερο θεατρικό γεγονός της τριετίας" και αρχίζει παγκόσμια καριέρα. Τα άπαντα του Βιτράκ μεταφράζονται στα ιταλικά, γερμανικά, αγγλικά, ολλανδικά.
Πέθανε 53 χρόνων, στις 23 Ιανουραρίου 1952, στα χέρια της γυναίκας του και του Ζαν Ανούιγ. Κύρια αιτία του θανάτου του ήταν το αλκοόλ. Αναπαύεται στο νεκροταφείο του Πενσάκ.

Ακολουθούν τα βιβλία του συγγραφέα

text_img

(c) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ - All rights reserved - Υλοποίηση, φιλοξενία: Hyper Center -