• Οι ληστές
Οι αναρχικοίΣυγγραφέας: Σίλλερ Φρειδερίκος (Schiller Friedrich von )

Ο Σίλλερ ολοκληρώνει τους "ΛΗΣΤΕΣ", το φθινόπωρο του 1780, τους οποίους είχε αρχίσει να γράφει το 1779. Στην Ελλάδα έχει καθιερωθεί πια η κατά λέξη απόδοση του γερμανικού die Rauber=οι ΛΗΣΤΕΣ, που κατά τη γνώμη μου δεν αποδίδει το νόημα και την ουσία του έργου. Οι ΛΗΣΤΕΣ του Σίλλερ είναι τόσο "ληστές" όσο ήτανε "κλέφτες" οι έλληνες ΚΛΕΦΤΕΣ του 1821. Πιο κοντά στο πνεύμα και στο νόημα του έργου θα ήταν η απόδοση στην ελληνική με τον χαρακτηρισμό "οι εξεγερμένοι", "οι αναρχικοί", "οι αντάρτες" και όχι "οι ληστές". Πρόκειται για κείνους που στις λατινογενείς γλώσσες ονομάζονται λιμπερτίνοι, που στα ελληνικά, το νόημα αποδόθηκε με τη λέξη ελευθερόφρονες.
Όπως μας πληροφορεί ο φίλος του Βίλχελμ Πέτερσεν, ο Σίλλερ δεν έγραψε μία κι έξω τους ΛΗΣΤΕΣ. Πριν το ολοκληρώσει σ' ένα ενιαίο σύνολο, ύστερ' από δεκάδες αλλαγές του κειμένου, δούλευε διάφορες σκηνές και μονολόγους, τους οποίους απήγγελε στους φίλους του, είτε στη Σχολή είτε κατά τους περιπάτους τους στα γύρω δάση. Τέλος του 1780 έχει ολοκληρώσει το έργο έτοιμο για έκδοση. "Θα δημιουργήσουμε ένα βιβλίο που θα κάνει τον δήμιο να το κάψει ολόκληρο", λέει στους φίλους του, όταν τους διαβάζει αποσπάσματα. Όπως δεν είναι κανένας εκδότης πρόθυμος να το εκδώσει, δανείζεται 150 χρυσά νομίσματα και το εκδίδει ο ίδιος ανώνυμα τον Ιούνιο του 1781, σε 800 αντίτυπα. Στέλνει εφτά αντίτυπα στον εκδότη Σβαν, στο Μανχάιμ, ο οποίος όμως αρνείται να το εκδώσει, γιατί, όπως εξηγεί, "το έργο περιέχει σκηνές, τις οποίες εγώ, ως εκδότης θεωρώ ανάρμοστο να τις πουλάω σ' ένα έντιμο και ευπρεπές κοινό". Συνέστησε όμως στον Διευθυντή του Θεάτρου του Μανχάιμ, στον Ντάλμπεργκ, να το ανεβάσει στο θέατρο και ενημέρωσε τον Σίλλερ για το ενδεχόμενο του ανεβάσματος στο θέατρο, τονίζοντάς του όμως ότι "πρέπει, πριν από το ανέβασμα, να το καθαρίσεις από τις βρομιές του". Ο Σίλλερ δέχεται να αμβλύνει τις οξύτητες του κειμένου και από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβρη του 1781, διαγράφει, διορθώνει, λειαίνει το έργο του οποίου πλέον δίνεται η πρεμιέρα στο θέατρο του Μανχάιμ στις 13 Ιανουαρίου του 1782.

Μετάφραση: Σκούφης Παναγιώτης
Επιμέλεια: Λάζου-Πορτολομαίου Μαρία
Επιμέλεια σειράς: Λάζου-Πορτολομαίου Μαρία
'Εργο Εξωφύλλου: Πατρικαλάκις Φαίδων
Εισήγηση: Σκούφης Παναγιώτης
Είδος: Βιβλίο
Τίτλος πρωτοτύπου: Die Räuber
Γλώσσα πρωτοτύπου: Γερμανικά
Θέμα: Γερμανικά θεατρικά έργα
Σειρά: Παγκόσμιο Θέατρο · 180
ISBN-13: 978-960-558-163-3
Έτος έκδοσης: 2013
Πρώτη έκδοση: Σεπτέμβριος 2013
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 14X21
Σελίδες: 208
Σίλλερ Φρειδερίκος (Schiller Friedrich von )

Σίλλερ Φρειδερίκος

Μέγας γερμανός δραματικός συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στο Μάρμπαχ της Βυρτεμβέργης στις 10 Νοεμβρίου του 1759 και πέθανε στη Βαϊμάρη στις 10 Μαΐου 1805. Η καταγωγή του ήταν ταπεινή και η ζωή του γεμάτη δυσχέρειες. Σπούδασε νομικά και ιατρική. Το πρώτο ώριμο έργο του είναι το δράμα "Οι ληστές" (Die Rauber, 1783), μια τολμηρή διακήρυξη ελευθερίας εναντίον της τυραννικής και διεφθαρμένης ηθικά κοινωνίας.
Το 1783 εκδίδεται το δραματικό έργο "Η συνωμοσία του Φιέσκο στην Γένουα"· το 1784 το "Ραδιουργία και έρως" και το 1787 το "Δον Κάρλος". Την ίδια χρονιά γράφει την "Ωδή στη Χαρά" και εγκαθίσταται στη Βαϊμάρη. Γνωρίζεται με τον Γκαίτε (1788) και διορίζεται καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Ιένας (1789). Ασχολείται με την συγγραφή ιστορικών έργων, σημαντικότερο εκ των οποίων είναι η "Ιστορία του τριακονταετούς πολέμου".
Το 1790 νυμφεύεται την Σαρλόττε φον Λέγκενφελτ και αποκτά δυο γιους και δυο κόρες. Το 1791 ασθενεί σοβαρά από υπερκόπωση και κινδυνεύει να πεθάνει. Μεταφράζει αρχαίους έλληνες και λατίνους συγγραφείς και γράφει ορισμένα από τα πιο γνωστά του ποιήματα. Παράλληλα ασχολείται με την μελέτη της φιλοσοφίας του Καντ, καρπός της οποίας είναι θαυμάσια φιλοσοφικά και αισθητικά δοκίμια, όπως το "Περί αφελούς και αισθηματικής ποίησης". Το 1794 αναθερμαίνεται η φιλία του με τον Γκαίτε και αρχίζει η περίοδος της ωριμότητας. Γράφει μερικά από τα ωραιότερά του ποιήματα και μπαλλάντες.
Τα δραματικά έργα της περιόδου αυτής είναι: η τριλογία του "Βαλλενστάιν" (1800), Μαρία Στούαρτ (1801), "Η παρθένος της Ορλεάνης (1801), "Η νύμφη της Μεσσήνης" (1803), "Γουλιέλμος Τέλλος (1804) και το ημιτελές "Δημήτριος". Μετέφρασε πλήθος ξένων δραματικών έργων κυρίως αγγλικών και γαλλικών (Μάκβεθ, Φαίδρα κλπ.) Διηύθυνε τα περιοδικά "Οι ώρες" και "Ημερολόγιο των Μουσών". Μαζί με τον Γκαίτε έγραψαν τα σατιρικά δίστιχα "Ξένια".

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.
Δείτε επίσης
 
 

(c) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ - All rights reserved - Υλοποίηση, φιλοξενία: Hyper Center -