• Το θεριό του ταύρου
ΚωμωδίαΣυγγραφέας: Νεσίν Αζίζ (Nesin Aziz )

Το έργο του φιλέλληνα συγγραφέα Αζίζ Νεσίν, με το λιτό και απέριττο ύφος, είναι διαποτισμένο από τα προοδευτικά ιδανικά, και χαρακτηρίζεται από την αμείλικτη καυστική σάτιρα για τα κακώς κείμενα στον τόπο του. Βαθύς ανατόμος της ανθρώπινης ψυχής, δεν σατιρίζει μόνο τα επίσημα, αλλά και τα απλά ανθρώπινα με τις αδυναμίες τους. Δίνει σπαρταριστές εικόνες από τη σύγχρονη πραγματικότητα στην Τουρκία, που προεκτάσεις σε γνώριμες καταστάσεις της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου του, μπορεί να βρει και ο Έλληνας αναγνώστης.  Το "Θεριό του Ταύρου", θεατρικό έργο του Αζίζ Νεσίν, γράφτηκε πρώτα σαν διήγημα το 1953 και δημοσιεύτηκε το 1955 σε λογοτεχνικό περιοδικό, για να ενταχθεί αργότερα, το 1957, σε βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο. Σαν θεατρικό έργο πια, γράφτηκε το 1962 και ανεβάστηκε στη σκηνή το 1965 από το θίασο του "Χαλκ Τιάτροσου" (Λαϊκό Θέατρο) στην Πόλη.
Ο κεντρικός ήρωας του έργου, ο Νουρή Σαγιανέρ, είναι ένας συνταξιούχος μικροαστός, αγαθό και άβουλο ανθρωπάκι. Έχει το χόμπυ του, κάνει συλλογή από αμπαλάζ ξυριστικών λεπίδων, που, όπως διατείνεται, είναι μοναδική στον κόσμο. Τη μακαριότητα της ήρεμης οικογενειακής ζωής του, έρχεται να ταράξει μια απροσδόκητη επίσκεψη. Είναι ο σπιτονοικοκύρης του. Πρόκειται για ένα αδίσταχτο μεγαλοχτηματία, που έχοντας χάσει τη δίκη του για την έξωση του νοικάρη του, μετέρχεται ένα σωρό άνομα και ανήθικα μέσα, για να τον αναγκάσει να εγκαταλείψει το διαμέρισμα.  Οι δικοί του (γυναίκα, γιος και κόρη) τον παροτρύνουν, μάταια, να πάει στο καρακόλι (αστυνομία) για να καταγγείλει τα έκτροπα.Στο αστυνομικό τμήμα εμφανίζεται στη σκηνή, εκτός από το Νουρή, και ένας ανώνυμος ήρωας του έργου: ένας κρατούμενος που ανακρίνεται.. Σε κάποιο σιδηροδρομικό ταξίδι, ο Νουρή χάνει την αστυνομική ταυτότητά του, που τη βρίσκει "Το θεριό του Ταύρου" (ο χωρίς στέμμα βασιλιάς των βουνών, τρομοκράτης των πόλεων, φοβερός γυναικάς, αιμοβόρος ληστής). Στα Αρχεία της Αστυνομίας υπάρχει η φωτογραφία του καταζητούμενου ληστή, φωτογραφία όμως που εικονίζει το Νουρή. Στο αστυνομικό τμήμα νομίζουν ότι ο Νουρή είναι "Το θεριό του Ταύρου". Ανακρίνεται, καταδικάζεται και φυλακίζεται. Ύστερα από ένα χρόνο αποφυλακίζεται και γυρίζει σπίτι του. Οι δικοί του τον βλέπουν με καχυποψία, τον φοβούνται, γιατί νομίζουν ότι ο άνθρωπός τους είχε διπλή προσωπικότητα. Και ο ιδιοχτήτης του αλλάζει ταχτική, νομίζει πως είναι "Το θεριό του Ταύρου", τον φοβάται το Νουρή και του φέρεται με δουλοπρέπεια.
Όμως, το παιχνίδι της μοίρας, δεν κρατάει πολύ. Το πραγματικό "θεριό του Ταύρου" διαβάζει στις εφημερίδες την περιπέτεια του Νουρή, αισθάνεται τύψεις, εμφανίζεται και παραδίνεται στην αστυνομία. Στο μεταξύ ο Νουρή τρελαίνεται και φέρνεται στους δικούς του, που τον τρέμουν, σαν να είναι στην πραγματικότητα "Το θεριό του Ταύρου". Απ' εκείνη τη μέρα κι ύστερα, κανένας δεν κατάφερε να πείσει το Νουρή ότι δεν είναι το "θεριό του Ταύρου". Πιστεύει όμως ο ίδιος ότι είναι αυτός που νομίζει ή το προσποιείται; Αυτό έμεινε ανεξήγητο

Μετάφραση: Αργαίος Έρμος
Επιμέλεια: Λάζου-Πορτολομαίου Μαρία
Επιμέλεια σειράς: Λάζου-Πορτολομαίου Μαρία
'Εργο Εξωφύλλου: Πανώριος Μάκης
Είδος: Βιβλίο
Τίτλος πρωτοτύπου: Toros canavari=Toros tzanabari
Γλώσσα πρωτοτύπου: Τουρκικά
Θέμα: Τουρκικά θεατρικά έργα
Σειρά: Παγκόσμιο Θέατρο · 55
ISBN-13: 960-248-170-6
ISBN set: 978-960-248-170-7
Έτος έκδοσης: 1977
Πρώτη έκδοση: Ιανουάριος 1977
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 14x21
Σελίδες: 120
Νεσίν Αζίζ (Nesin Aziz )

Αζίζ Νεσίν (1916-1995). Φιλολογικό ψευδώνυμο του Μεχμέτ Νουσρέτ Νεσίν (Αζίζ ήταν το όνομα του πατέρα του). Γεννήθηκε στη Χάλκη της Κωνσταντινούπολης στις 20 Δεκεμβρίου του 1915. Παιδί μιας φτωχής μικροαστικής οικογένειας, έμεινε ορφανός σε πολύ μικρή ηλικία. Αποφοίτησε από το Στρατιωτικό Λύκειο Kuleli (1935), τη Στρατιωτική Ακαδημία (1937) και τη Στρατιωτική Σχολή Φυσικομαθηματικών Σπουδών (1939). Φοίτησε, επίσης, για δύο χρόνια στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Υπηρέτησε ως αξιωματικός για αρκετά χρόνια, όμως το 1945 απομακρύνθηκε από τον στρατό με την κατηγορία της κατάχρησης καθήκοντος και εξουσίας. Έκτοτε, στρέφεται στη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία. Το 1944, δημοσιεύει τα πρώτα του ποιήματα και διηγήματα στο περιοδικό Milliyet, ενώ παράλληλα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Yenigun, Karagoz και Tan (1944-45). Λίγο αργότερα εκδίδει το περιοδικό Cumartesi, και, σε συνεργασία με τον γνωστό πεζογράφο Σαμπαχατίν Αλί, εκδίδει την εβδομαδιαία σατιρική εφημερίδα Marcopasa (1946-47), στην οποία σατίριζε τόσο την πολιτικοκοινωνική ζωή της Τουρκίας, όσο και τους πολιτικούς ηγέτες. Η σάτιρά του και ο σαρκασμός του προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις από τους αντιπάλους του, η κυκλοφορία της εφημερίδας του απαγορεύτηκε και ο ίδιος εξορίστηκε στην Προύσα για ένα χρόνο (1947). Ωστόσο, ο Νεσίν συνέχισε τον αγώνα του με την ίδια μαχητικότητα επιμένοντας να εκδίδει την εφημερίδα με διαφορετικούς τίτλους (Malumpasa, Merhumpasa, Ali Baba, Bizimpasa και Hur Markopasa).
Η προοδευτική του δράση, οι δημοκρατικές του ιδέες και τα σατιρικά του σχόλα για τους πολιτικούς ηγέτες και την κοινωνική ζωή της Τουρκίας τον οδήγησαν πολλές φορές σε σύγκρουση με το καθεστώς. Μετά από τη δημοσίευση ενός άρθρου στην εφημερίδα Tan, το 1945, στο οποίο ασκούσε έντονη κριτική στο πολιτικό καθεστώς, τα γραφεία της εφημερίδας κάηκαν από παρακρατικούς και στρατιωτικούς, ενώ ο ίδιος διώχτηκε πολιτικά. Για τους ίδιους λόγους δικάστηκε και οδηγήθηκε πολλές φορές στη φυλακή: το 1945, για τη δημοσίευση ενός φυλλαδίου με τίτλο "Πώς να ιδρύσετε ένα κόμμα, διαλύοντας ένα άλλο", το 1948, για την κυκλοφορία του δεύτερου βιβλίου του, που περιλάμβανε άρθρα και σχόλια για την τουρκική αλλά και για τη διεθνή πολιτική κατάσταση, το 1949, μετά τη δίωξη που άσκησαν εναντίον του για δυσφήμιση η βασίλισσα της Αγγλίας, ο Σάχης του Ιράν και ο βασιλιάς της Αιγύπτου, και το 1951, μετά την κυκλοφορία δύο άλλων περιοδικών που εξέδωσε, του Bastan και Yeni Bastan.
Μετά την τελευταία αποφυλάκισή του, αναγκάστηκε να ασχοληθεί με διάφορα επαγγέλματα για βιοποριστικούς λόγους. Έτσι, το 1952 άνοιξε στην Κωνσταντινούπολη ένα βιβλιοπωλείο, ενώ τον επόμενο χρόνο άνοιξε ένα στούντιο φωτογραφίας. Στη συνέχεια, ωστόσο, επέστρεψε στη δημοσιογραφική δράση αρθρογραφώντας σε εφημερίδες και εκδίδοντας σατιρικά περιοδικά, ενώ το 1956 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Dusun, που λίγα χρόνια αργότερα κάηκε από "αγνώστους" και καταστράφηκε ολοσχερώς.
Ο Αζίζ Νεσίν έγραψε πολλά διηγήματα, ποιήματα, μυθιστορήματα και εννέα θεατρικά κείμενα και εξέδωσε συνολικά περισσότερα από εκατό έργα. Έχει επανειλημμένα βραβευτεί στην Τουρκία (Ένωση Τούρκων Θεατρικών Συγγραφέων, Τουρκική Ένωση Λογοτεχνών κ.ά.) και στο εξωτερικό (Βουλγαρία, Πολωνία, Σοβιετική Ένωση, Ρουμανία, Ιταλία, Φιλιππίνες), ενώ έργα του έχουν μεταφραστεί σε 32 γλώσσες.
Το 1972 δημιούργησε το ίδρυμα "Αζίζ Νεσίν", το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα, με κύρια δραστηριότητά του την περίθαλψη και μόρφωση άπορων παιδιών. Ο Αζίζ Νεσίν έχει παραχωρήσει στο ίδρυμα τα πνευματικά δικαιώματα των έργων του. Ο Αζίζ Νεσίν υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Τούρκων Συγγραφέων (1977) και τιμητικό μέλος του "Pen Club" στη Μεγάλη Βρετανία (1985). Πέθανε στις 5 Ιουλίου του 1995, από καρδιακή προσβολή, έπειτα από μια εκδήλωση-αφιέρωμα στο έργο του, στο Τσεσμέ της Σμύρνης. Μετά τον θάνατό του, το σώμα του κηδεύτηκε μυστικά στην περιοχή του ιδρύματος "Αζίζ Νεσίν", χωρίς καμία τελετή, σύμφωνα με την επιθυμία του.

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.
Δείτε επίσης
 
 

(c) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ - All rights reserved - Υλοποίηση, φιλοξενία: Hyper Center -