• Ο ρινόκερος

12.72€9.50€

Άμεσα διαθέσιμο

Ο ΡΙΝΟΚΕΡΟΣ, αναμφισβήτητα, είναι έργο αντιναζιστικό. Κυρίως όμως είναι ένα έργο που αντιτίθεται σε κάθε μαζική υστερία, σε κάθε επιδημία που κρύβεται κάτω από την καλύπτρα της λογικής και των ιδεών, αλλά δεν παύει να είναι κοινωνική αρρώστια, της οποίας οι ιδεολογίες, στην πραγματικότητα, είναι το άλλοθι.

Αν διαπιστώσουμε ότι η ιστορία παραλογίζεται, αν η παραπληροφόρηση της κάθε προπαγάνδας υπάρχει για να καλύπτει τις αντιφάσεις ανάμεσα στα γεγονότα και τις ιδεολογίες που υποστηρίζει, αν καταφέρουμε να ρίξουμε ένα καθάριο βλέμμα στην επικαιρότητα, αυτό φτάνει για να μας εμποδίσει να υποκύψουμε στην παράλογη «λογική» και στα ψέματα που μας σερβίρουν, για να γλιτώσουμε από κάθε ίλιγγο. 

 

Μετάφραση: Πρωτοπαπάς Γιώργος
Επιμέλεια: Λάζου-Πορτολομαίου Μαρία
Επιμέλεια σειράς: Λάζου-Πορτολομαίου Μαρία
'Εργο Εξωφύλλου: Πανώριος Μάκης
Εισήγηση: Πρωτοπαπάς Γιώργος
Είδος: Βιβλίο
Τίτλος πρωτοτύπου: Rhinoceros
Γλώσσα πρωτοτύπου: Γαλλικά
Θέμα: Ρουμανικά θεατρικά έργα
Σειρά: Παγκόσμιο Θέατρο · 115
ISBN: 960-248-596-5
ISBN-13: 978-960-248-596-5
Έτος έκδοσης: 1992
Πρώτη έκδοση: Απρίλιος 1992
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 14x21
Σελίδες: 198

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Γράφω ή το γράφειν
Ο Ιονέσκο για το «Ρινόκερο»
Οι κριτικοί για το «Ρινόκερο»
Ο Ιονέσκο δεν είναι χωρίς όπλα, ο Ανταμόφ και ο Αριστοτέλης
Ο «ΡΙΝΟΚΕΡΟΣ»

“Δεν θα συνθηκολογήσω. Δεν θα γίνω σαν και σας”  φωνάζει ο ήρωας του Ρινόκερου μπροστά στον πειρασμό του κομφορμισμού.Αλλά δυστυχώς ο συγγραφέας του δεν κατάφερε να το αποφύγει. Θα εξηγηθούμε. Ήταν εύλογο και δίκαιο, μαζί με ολόκληρο το Παρίσι, να τον χρίσουμε αληθινό ποιητή και πατέρα της φαλακρής τραγουδίστριας. Αλλά, ένας ένθερμος υποστηρικτής του σκοταδισμού, έχει το δικαίωμα να τον κατηγορήσει ότι, αφού ανακάλυψε το παράξενο του καθημερινού παραλόγου, ο Ιονέσκο βυθίστηκε και ο ίδιος στην πορεία του μέσα σε αυτό, όπως και στον συμβολισμό που ο ίδιος διακηρύττει ότι τον απεχθανόταν.

Μπ. Πουαρό – Ντελπές / Le Monde 1-1-1960



Καταρχήν, δεν απορρίπτω παράλογες ιστορίες, φτάνει μόνο να είναι σύντομες. Ανάμεσα στους ανθρώπους που μελετάνε τα φαινόμενα τη διαταραχής του πνεύματος, υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσει η φαιδρή τους πλευρά και τη συμπληρώνουν με χιούμορ.

Ο Ευγένιος Ιονέσκο δεν διστάζει να μας βαραίνει με ατέλειωτη θλίψη για τρεις ώρες, που μου φάνηκαν πιο μεγάλες σε διάρκεια από τρεις καλοκαιρινές νύχτες −ή πιο σωστά τρεις χειμωνιάτικες−, αλλά έχει την ικανότητα αρκετές φορές να μας κάνει να γελάμε.

Τις άλλες στιγμές πειραματίζεται, με όλες του τις δυνάμεις, σε έναν συστηματικό παραλογισμό. Γεύεται την ανισορροπία με μια ολοφάνερη ευφορία. Περιπλανιέται στην τύχη, και βυθίζεται ηδονικά στις απέραντες πεδιάδες του αλλόκοτου παράλογου.

Όλα αυτά δεν θα ήταν και τόσο σοβαρά, αν ο κύριος Ιονέσκο δεν προσπαθούσε, πάνω από όλα τα άλλα, να σκεφτεί. Αλίμονο, σκέφτεται! Μας το αποδεικνύει το σημείωμα που υπάρχει στο πρόγραμμα, το όποιο κλείνει και ως σχήμα και ως σκέψη με μια οριστική και αρκετά δυνατή διαβεβαίωση. «Κάθε προσπάθεια να απαλλαγείς από την ανθρωπότητα είναι παράλογη».

Ζ.Ζ. Γκοτιέ, Φιγκαρό 1-3-1953

Ιονέσκο Ευγένιος (Ionesco Eugène)

Ο Ευγένιος Ιονέσκο γεννήθηκε στη Σλάτινα της Ρουμανίας το 1909 από Ρουμάνο πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, και πέθανε στο Παρίσι το 1994. Το 1942 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γαλλία, όπου επρόκειτο να γνωρίσει την αναγνώριση ως θεατρικός συγγραφέας. Τα πρώτα του έργα "Η φαλακρή τραγουδίστρια" (1950),"Το μάθημα" (1951), "Οι καρέκλες" (1953), "Ο Αμεδαίος ή πώς να το ξεφορτωθείτε" (1954), "Ο Ιάκωβος ή η υποταγή" (1955) σηματοδοτούν την εμφάνιση του θεάτρου του παραλόγου. Απαλλαγμένα από όλα τα τεχνάσματα της ψυχολογίας και της θεατρικότητας, χαρακτηρίζονται προκλητικά, κριτικά, επαναστατικά. Οι θεατρικοί κώδικες καταστρατηγούνται, η αριστοτελική λογική ανατρέπεται, η επικοινωνιακή δύναμη της γλώσσας αμφισβητείται με αποτέλεσμα να επικρατεί ασάφεια και πολλαπλότητα ερμηνειών. Στα έργα αυτά αφθονούν τα λεκτικά παιχνίδια, ο ξέφρενος ρυθμός, ο πολλαπλασιασμός των αντικειμένων, το γκροτέσκο, τα οποία υποκρύπτουν τις αδυναμίες του ανθρώπου, τα βαθύτερα ένστικτά του, τις αγωνίες του. Μετά το 1958, τα έργα του Ιονέσκο κερδίζουν σε σαφήνεια και βάθος καθώς περιορίζεται η φαντασία και το ονειρικό στοιχείο. Αυτό που απασχολεί περισσότερο το συγγραφέα είναι η τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι παραλογισμοί και το γκροτέσκο παραχωρούν τη θέση τους σε έργα όπως "Ο βασιλιάς πεθαίνει" (1962), "Η δίψα και η πείνα" (1965), "Παιχνίδια σφαγής" (1970), όπου επικρατούν μεταφυσικοί προβληματισμοί και απαισιοδοξία. Παράλληλα, η πολιτική, με την ευρεία έννοια του όρου, παρέχει στον Ιονέσκο τη δυνατότητα να γράψει έργα όπως "Ρινόκερος" (1960), "Μακμπέτ" (1972) , "Μαξιμιλιέν Κόλμπ" (1980) με θέματα την αντίσταση στο φανατισμό, το καταστρεπτικό πάθος της εξουσίας αλλά και την αναγκαιότητα ελευθερίας σκέψης και δράσης ως υπέρτατα αγαθά.

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.
Δείτε επίσης
 
 

(c) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ - All rights reserved - Υλοποίηση, φιλοξενία: Hyper Center -