• Το ζωντανό πτώμα ή η εξιλέωση
Σε δώδεκα εικόνεςΣυγγραφέας: Τολστόι Λέων (Tolstoj Lev Nikolaevic)

7.42€5.50€

Άμεσα διαθέσιμο

Τα έξι θεατρικά έργα που άφησε, τελειωμένα ή ατέλειωτα, ο επικός συγγραφέας του "Πόλεμος και Ειρήνη" δεν αντέχουνε βέβαια τη σύγκριση με τα μυθιστορήματά του, ούτε μπορούν να συναγωνιστούν επάξια τη δραματική παραγωγή του Γκόγκολ, του Οστρόφσκι και του Τσέχοφ. Παρ' όλα αυτά η "Δύναμη του σκοταδιού" (ή "Κράτος του ζόφου", όπως μεταφραζότανε παλιότερα) κρατάει ακόμα και σήμερα την ιστορική σημασία της πιο ρωμαλαίας αγροτικής τραγωδίας που γέννησε η περίοδος του νατουραλισμού και το "Ζωντανό πτώμα" χαρακτηρίστηκε απ' το Λένιν σαν μια «υπέροχα δυνατή και άμεση διαμαρτυρία ενάντια στην κοινωνική ψευτιά και υποκρισία».
Ο Λεβ Νικολάγεβιτς Τολστόι (1828-1910) είχε από νέος δοκιμάσει το χέρι του στο δράμα με μέτρια αποτελέσματα. Δεν το ξαναθυμήθηκε παρά εξηντάρης, όταν είχε πια αποχτήσει μια παγκόσμια λογοτεχνική δόξα. Στα 1886 -δέκα χρόνια μετά την Άννα Καρένινα και δέκα πριν απ' την Ανάσταση- γράφει το ζοφερό δράμα "Η δύναμη του σκοταδιού" και λίγο αργότερα την ηθογραφική κωμωδία "Οι καρποί της μόρφωσης". Το δεύτερο απ ' αυτά παίζεται από ερασιτέχνες στη Γιασνάγια Πολιάνα, με σκηνοθέτη το νεαρό τότε Στανισλάβσκι. Ύστερα από μερικά χρόνια θα το γνωρίσει κι η Δυτική Ευρώπη, χάρη στην παράσταση του Μαξ Ράινχαρτ στο Βερολίνο. Δεν προσθέτει όμως τίποτα στη φήμη του συγγραφέα.
Το αντίθετο πρέπει να πει κανένας για τη "Δύναμη του σκοταδιού" που στάθηκε, στο τέλος του περασμένου αιώνα και στις αρχές του δικού μας το Ευαγγέλιο του νατουραλίστικου θεάτρου εντυπωσιάζοντας όχι μονάχα τον κοσμάκη, μα κι εμπειρογνώμονες σαν τον Ζολά και τον Μπέρναρντ Σω. Ο Τολστόι δανείζεται το βασικό θέμα από ένα αληθινό εγκληματικό περιστατικό που είχε συμβεί στην Τούλα, θέλοντας ν' αποδείξει πως οι ρίζες κάθε κακού βρίσκονται στις πρωτόγονες συνθήκες ζωής των αμόρφωτων χωρικών. Η λογοκρισία, καθώς ήταν επόμενο, απαγορεύει για κάμποσα χρόνια την παράσταση του έργου στα θέατρα της Πετρούπολης και της Μόσχας. 
Όταν ο κολοσσός της ρώσικης λογοτεχνίας πέθανε στα 1910 άφησε τρία ακόμα θεατρικά έργα, όχι μόνο άπαιχτα μα κι αδιόρθωτα. Ήταν "Οι ρίζες του κακού" (χαρακτηριστικός τολστοϊκός τίτλος), "Το φως που λάμπει στο σκοτάδι" και "Το ζωντανό πτώμα". Απ' αυτά μονάχα το τρίτο σταδιοδρόμησε στις ευρωπαϊκές σκηνές, όχι τόσο για το κοινωνικό του μήνυμα, όσο για τον θαυμάσιο κεντρικό του ρόλο που κέντρισε κατά καιρούς ηθοποιούς σαν το Μόισι, τον Πιτόγεφ, ή τον Μπάρρυμορ. Σε μας τον ενσάρκωσε με επιτυχία ο αξέχαστος Γιώργος Παππάς.
Η ελληνική απόδοση των δυο έργων του τόμου αυτού έγινε για το Εθνικό Θέατρο (1956 και 1962) με συνεργασία του θείου μου Α. Ροσόλυμου, που μεταγλώττισε για χάρη μου το ρωσικό κείμενο κατά λέξη. Με την ευγενική συγκατάθεση του ίδιου, χρησιμοποιήθηκε στις παραστάσεις τ' όνομά του ως μεταφραστή.

Μετάφραση: Σολομός Αλέξης
Επιμέλεια: Λάζου-Πορτολομαίου Μαρία
Επιμέλεια σειράς: Λάζου-Πορτολομαίου Μαρία
Είδος: Βιβλίο
Τίτλος πρωτοτύπου: Zhivoi trup
Γλώσσα πρωτοτύπου: Ρωσικά
Θέμα: Ρωσικά θεατρικά έργα
Σειρά: Μικρή Θεατρική Βιβλιοθήκη · 11
ISBN set: 978-960-558-146-6
Έτος έκδοσης: 2014
Πρώτη έκδοση: 1990
Αριθμός έκδοσης: 2η, Φεβρουάριος 2014
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 12x17
Σελίδες: 70
Τολστόι Λέων (Tolstoj Lev Nikolaevic)

Ο Λέων Τολστόι (1828-1910) είναι ένας από τους κορυφαίους λογοτέχνες, γνωστός στο ευρύ κοινό πρωτίστου για τα έργα του "Πόλεμος και Ειρήνη" και "Άννα Καρένινα", που συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα μυθιστορήματα όλων των εποχών. Η ζωή του Τολστόι χαρακτηρίστηκε από μεγάλες αντιθέσες, καθώς τα πρώτα άσωτα χρόνια της αριστοκρατίας τα διαδέχτηκε η ριζοσπαστική μεταστροφή του προς την άρνηση του πλούτου, τη φιλανθρωπία και προς έναν ιδιόμορφο ειρηνιστικό και χριστιανικό αναρχισμό, που έτυχε θαυμασμού από προσωπικότητες όπως ο Γκάντι και επισφραγίστηκε με τον αφορισμό της Ρωσικής Εκκλησίας. Η στροφή στην κοσμοθεωρία του άρχισε να συντελείται με την απογοήτευση που γεύτηκε πολεμώντας με τον ρώσικο στρατό σε διάφορα μέτωπα μέχρι το 1856, όταν και έγραφε τα πρώτα του έργα, αυτοβιογραφικά σε μεγάλο βαθμό. Ο πόλεμος γυμνός, χωρίς πατριωτικά πλουμίδια, σκιαγραφήθηκε στα "Διηγήματα της Σεβαστούπολης" (1855). Λίγο μετά ο Τολστόι αφοσιώθηκε στα κτήματα του, γράφοντας παράλληλα τους "Κοζάκους" (1863) και τον "Πολικούσκα" (1863), έκφραση της γοητείας που του ασκούσε ο χωριάτικος τρόπος ζωής και συνάμα της αποστροφής του για την αριστοκρατική τάξη πραγμάτων, της οποίας ο καθωσπρεπισμός στηλιτεύτηκε στην "Άννα Καρένινα" (1875-77). Στον "Πόλεμο και Ειρήνη" (1865-69), έργο που βασίστηκε σε ιστορικές μαρτυρίες και ντοκουμέντα όπως τα επεξεργάστηκε η πολιτική σκέψη του Τολστόι, επιχειρήθηκε η ανατροπή της ιστορικής μυθοπλασίας, η αποκαθήλωση των ηγετικών μορφών και η ανάδειξη του ρόλου των απλών στρατιωτών. Στα τελευταία έργα του, όπως είναι "Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς"" (1886), "Η σονάτα του Κρόιτσερ" (1887-9), "Ο Διάβολος" (1889-90) και η "Ανάσταση" (1899), ο Τολστόι ανέλυσε πτυχές της γνήσιας χριστιανικής αρετής σε αντιδιαστολή με τον τυπικισμό, μια αρετή που εφάρμοσε ζώντας ασκητικά, παρά τις σοβαρές αντιρρήσεις της γυναίκας του και την αποστασιοποίηση του από το οργανωμένο κράτος και την επίσημη Εκκλησία. Πλήθη όμως ολόκληρα τον θεωρούσαν πρότυπο και προσπαθούσαν να τον γνωρίσουν από κοντά, στη δύση πλέον της ζωής του.

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.
Δείτε επίσης
 
 

(c) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ - All rights reserved - Υλοποίηση, φιλοξενία: Hyper Center -