• Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας
δραματικόν ειδύλλιον εις πράξεις πέντεΣυγγραφέας: Κορομηλάς Δημήτρης Α.

Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας είναι ένα από τα έργα που δεν χάνουν ποτέ την αξία τους. Από το 1891-1892 που πρωτοπαίχθηκε στην Οδησσό και στην Πόλη, πέρασε γρήγορα στην Αθήνα, αγαπήθηκε παντού και κατέκτησε την πιο ζηλευτή θέση στο νεοελληνικό δραματολόγιο. Στον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας δεν υπάρχουν πια τα νεκρά θέματα της αρχαίας ιστορίας που συνηθίζονταν τότε, ούτε οι άκαμπτοι ιαμβικοί στίχοι σε αρχαΐζουσα γλώσσα, ούτε τα πομπώδη πρόσωπα των δήθεν καπεταναίων του 1821 να απαγγέλλουν με στόμφο ρητορικούς λόγους σε άψογη καθαρεύουσα· ανέβαινε τώρα  στη σκηνή η σύγχρονη ζωή, η ελληνική ύπαιθρος με το άρωμά της, το χωριό με την αγνότητα και τη δροσιά της ομορφιάς του, το δημοτικό τραγούδι, οι θρύλοι, οι ακατάληπτες παραδόσεις και οι ευλαβικές συνήθειες, τ’ αρχοντικό ξεφάντωμα του πανηγυριού, τα βάσανα της φτώχειας και απάνω απ’ όλα η ομορφιά και η αγνότητα της ζωής του χωριού στην πιο ιδανική μορφή του.

Πηγή εμπνεύσεως της υπόθεσής του στάθηκε το ποίημα του Γ. Ζαλοκώστα "Μια βοσκοπούλα αγάπησα...".
Για να συνθέσει το έργο του αυτό ο Κορομηλάς, όπως μας πληροφορεί ο γιός του, "γύρισε τη Ρούμελη και το Μορηά επαρχία-επαρχία, για να ζήσει και να αισθανθεί, αστός αυτός, τη μυστική φωνή της υπαίθρου. Εγέμισε την ψυχή του εντυπώσεις. Κατά εκατοντάδες εμάζεψε τα ελληνικά μοτίβα. Και γεμάτος από φως ελληνικό εξαναγύρισε στας Αθήνας ενθουσιασμένος. Η φουστανέλλα και το γιορντάνι τον είχαν αιχμαλωτίσει... Έπλεξε ένα ποιμενικό ειδύλλιο γύρω από το αριστοτεχνικό ποιηματάκι του Ζαλόκωστα, τη Βοσκοπούλα, που θαρρείς πως βγαίνει από τα κατάβαθα της ελληνικής ψυχής. Ποτέ δεν φάνηκε ευτυχέστερος στη ζωή του ο Κορομηλάς όσο στις είκοσι μέρες που έγραφε τον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας. Όρθιος, αντικρίζοντας τους Στύλους του Ολυμπίου Διός, απήγγειλε και έγραφε επάνω στο ορθό του γραφείο, τον κάθε δεκαπεντασύλλαβο".
Τον Αγαπητικό της Βοσκοπούλας τον έγραψε ο Κορομηλάς το 1890 και δόθηκε για να παιχθεί το καλοκαίρι του 1891, αλλά το ανέβασμά του ματαιώθηκε για λόγους οικονομικούς. Τον Δεκέμβριο όμως του ίδιου έτους παίχτηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον περιοδεύοντα ελληνικό θίασο των Αθηνών "Μένανδρο" με τους Ταβουλάρηδες. Ήταν τόσος ο ενθουσιασμός που ξεσήκωσε στους εκεί Έλληνες, τόση η συγκίνηση και το παραλήρημα του πλήθους ώστε να κάνει τους Τούρκους να θυμώσουν και να σκεφθούν τη διακοπή των παραστάσεων, που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. "Η ιστορική πρωτεύουσα γίνεται και πνευματική και ο Δημ. Κορομηλάς εγκαινιάζει νέαν δραματικήν περίοδον" έγραφε από την Κωνσταντινούπολη ο ανταποκριτής της "Εφημερίδος".
Από τότε ανεβάστηκε στη σκηνή πολλές φορές, μεταπλάστηκε σε μυθιστόρημα, έγινε ταινία κινηματογραφική, λυρικό μελόδραμα και γνώρισε πολλές τιμές και δόξες.

 

 

Επιμέλεια σειράς: Γραμματάς Θεόδωρος
'Εργο Εξωφύλλου: Σπυρίδωνος Δήμητρα
Εισήγηση: Μάκης Βασίλης
Είδος: Βιβλίο
Σειρά: Νεοελληνική Θεατρική Βιβλιοθήκη · 8
ISBN-13: 978-960-558-281-4
Έτος έκδοσης: 2004
Πρώτη έκδοση: Νοέμβριος 2004
Αριθμός έκδοσης: 2η, Μάιος 2020
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 14x21
Σελίδες: 144

ΠΡΟΣΩΠΑ

Μήτρος, καρπενησιώτης αρχιτσέλλιγγας | Λιάκος, πιστικός του Γκέρλα | Χρόνης, αρχιτσέλιγγας | Κώστας, Γκέρλας, Πανάγος, Γιάννος, Μανώλης, τσομπάνηδες | Γιώτης, πιστικός του Μήτρου | Δήμος, Νάσος, Τάσος, Γκούρας, χωριάτες | Φλώρος, Τσότρας, Ταγάρας, συμπέθεροι | Κυρα-Γιάννενα, μητέρα του Λιάκου | Κυρα-Στάθαινα | Κρουστάλλω, θυγατέρα της Κυρα-Στάθαινας | Αγγέλω, φιλενάδα της Κυρα-Γιάννενας | Τασούλα, φιλενάδα της Κρουστάλλως | Χρούσω | Λένη | Ρήνη | Δέσπω | Κατέρω | Διάφοροι βοσκοί, άντρες και γυναίκες του χωριού

Η σκηνή γύρω στο 1890 στην Αρτονίνα.

Κορομηλάς Δημήτρης Α.

Δημήτριος Κορομηλάς (1850-1898). Ο Δημήτριος Κορομηλάς γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στην Αθήνα, γιος του εκδότη Ανδρέα Κορομηλά, στου οποίου την επιχείρηση εργάστηκε μετά το τέλος των σπουδών φιλολογίας που πραγματοποίησε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Ασχολήθηκε παράλληλα με τη δημοσιογραφία και το 1875 ίδρυσε την εφημερίδα Εφημερίς, που διηύθυνε ως το 1880 και η οποία υπήρξε πρωτοπόρος στην εισαγωγή κοινωνικών και καλλιτεχνικών θεμάτων στην ύλη της. Στο χώρο του αστικού εκσυγχρονισμού ήταν προσανατολισμένη και η εκδοτική του δραστηριότητα. Στο χώρο της λογοτεχνίας ο Κορομηλάς ασχολήθηκε κυρίως με το θέατρο, ήδη από τη δεκαετία του 1870. Το 1874 παραστάθηκαν δύο έργα του από γαλλικό περιοδεύοντα θίασο στην Αθήνα και τυπώθηκαν δύο μονόπρακτά του συγχρόνως στα ελληνικά και γαλλικά (Φίλου εντολή - Une mission και Έρως αντέρως - A chacun son tour). Ακολούθησαν κωμωδίες και τραγωδίες, όλες γραμμένες σε αρχαΐζουσα γλώσσα. Από τα έργα αυτά επιτυχία γνώρισε η Παγκάστη, που παραστάθηκε το 1878 από το θίασο του Διονυσίου Ταβουλάρη. Η συμβολή του Κορομηλά στην ανανέωση της νεοελληνικής δραματουργίας έγκειται κυρίως στα ηθογραφικά στοιχεία με τα οποία πλούτισε τις κωμωδίες του στα πρότυπα του Άγγελου Βλάχου και στάθηκε ένας από τους προδρόμους του ελληνικού κωμειδυλλίου. Ήδη από τη Σύζυγο του μισέ Ζανή (1875) διακρίνονται οι ηθογραφικές αναζητήσεις του συγγραφέα που επεκτείνονται και στο θέμα της γλώσσας, όπου εισάγεται το τοπικό ιδίωμα για τους ήρωες που προέρχονται από την ελληνική επαρχία. Παράλληλα με έργα όπως τα Η κυρία Βεράντη, Ο μίτος της Αριάδνης και το ιδιαίτερα επιτυχημένο μονόπρακτο Ο θάνατος του Περικλέους, ο Κορομηλάς κινήθηκε στο χώρο της ανάλαφρης σάτιρας των αστικών ηθών μέσα από κωμωδίες παρεξηγήσεων. Έργα του Κορομηλά ανέβηκαν και στην αυλική σκηνή του Γεωργίου του Α΄ από ερασιτεχνικό θίασο στον οποίο συμμετείχε και ο συγγραφέας ως σκηνοθέτης και ηθοποιός. Ο Κορομηλάς διείδε τις εξελίξεις της νεοελληνικής δραματουργίας προς το χώρο της μουσικής ηθογραφικής κωμωδίας και τις αξιοποίησε στο έπακρο μετατρέποντας τη μονόπρακτη κωμωδία του Η πέτρα του σκανδάλου σε τρίπρακτη μουσική κωμωδία με τη συνεργασία του Δημητρίου Κόκκου. Το αποτέλεσμα ήταν η Τύχη της Μαρούλας, που ανέβασε ο θίασος Μένανδρος το 1889. Η παράσταση σημείωσε μεγάλη επιτυχία και άνοιξε το δρόμο για το αθηναϊκό κωμειδύλλιο, ενώ σημαντική στάθηκε και η παρουσία του Κορομηλά στο χώρο του δραματικού ειδυλλίου που αναπτύχθηκε στον αντίποδα του κωμειδυλλίου ως πολέμιός του, προωθώντας την εξιδανικευτική ιδεολογία της αθηναϊκής αστικής τάξης για μια ειδυλλιακή επαρχιακή ζωή. Στο χώρο του δραματικού ειδυλλίου ο Κορομηλάς έγινε γνωστός κυρίως με το έργο του Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας. Πρέπει τέλος να αναφερθεί η συμβολή του Κορομηλά στις διεργασίες που οδήγησαν μετά το θάνατό του στην ίδρυση της πρώτης ελληνικής κρατικής σκηνής (1901 - Βασιλικό Θέατρο). Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Δημήτριου Κορομηλά βλ. Γιαλουράκης Μανώλης, «Κορομηλάς Δημήτριος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 9. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ., Λάσκαρης Ν.Ι., «Κορομηλάς Δημήτριος», Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια 14. Αθήνα, Πυρσός, 1930, Για πληρέστερα εργογραφικά στοιχεία του συγγραφέα βλ. Μάκης Βασίλης Χ., «Δημήτριος Κορομηλάς», Δημητρίου Α. Κορομηλά, Η τύχη της Μαρούλας. Τρίπρακτο κωμειδύλλιο - Ο θάνατος του Περικλή. Μονόπρακτη κωμωδία, σ. 11-15. Αθήνα - Γιάννινα, Δωδώνη, 1984 και Σπάθης Δημήτρης, «Κορομηλάς Δημήτριος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 5. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1986.
(Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.
Δείτε επίσης
 
 

(c) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ - All rights reserved - Υλοποίηση, φιλοξενία: Hyper Center -