• Οπτικές και προοπτικές του δράματος

9.00€4.00€

Άμεσα διαθέσιμο

«ΘΕΑΤΡΟ: ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΜΟΡΦΗ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»
Στη Σόφη Ταντάλου - όπου κι αν είναι τώρα...
ΕΡ: Πού έγκειται η ουσία της τέχνης του θεάτρου;
ΑΠ: Εκείνος που ασχολείται με την τέχνη του θεάτρου (πρακτικά ή θεωρητικά) βρίσκεται αρχικά αντιμέτωπος με το εξής παράδοξο: απ' τη μία πλευρά, η ιστορία του θεάτρου φαίνεται να αρχίζει πριν από 5.000 χρόνια περίπου (με την δραματοποίηση του διαμελισμού του σώματος του θεού Όσιρη, για την οποία υπάρχουν κάποιες ενδείξεις). Επί πλέον, δυο από τις Μούσες της αρχαίας Ελλάδας φέρονται ως προστάτιδες της κωμωδίας και της τραγωδίας (Θάλεια και Μελπομένη αντίστοιχα). Από την άλλη πλευρά, όμως, ο δυτικός κόσμος, όταν αναφέρεται στις καλές τέχνες, έχει στο νου του κατά κανόνα την ποίηση, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, την αρχιτεκτονική και τη μουσική. Αυτές είναι οι «μείζονες» τέχνες, στις οποίες δεν συγκαταλέγεται η τέχνη του θεάτρου, μολονότι είναι αρχαιότατη και αναμφισβήτητα δημοφιλής ανέκαθεν. Πρόκειται, όμως, πραγματικά για ένα παράδοξο; Κι αν ναι, πώς δικαιολογείται;
Πρώτα-πρώτα, αν χρησιμοποιούμε τον όρο «ποίηση» με όρους κλασσικούς, αυτός καλύπτει επίσης και την λεγόμενη δραματική ποίηση, και στην περίπτωση αυτή ήδη βρισκόμαστε κοντά στην έννοια του θεάτρου: δραματική ποίηση σημαίνει δραματικό διάλογο, που, στη γλώσσα του ευρωπαϊκού πολιτισμού σημαίνει, σε τελική ανάλυση, κείμενο θεατρικού έργου. Το δραματικό κείμενο λοιπόν, είτε ως «δραματική ποίηση» είτε ως σύγχρονος δραματικός διάλογος, είναι, έτσι κι αλλιώς, έργο τέχνης, «λογοτέχνημα».
Το έργο του θεάτρου, εν τούτοις, το θεατρικό έργο στην ολοκληρωμένη του μορφή, ξέρουμε πως δεν εξαντλείται σ' ένα γραπτό. Κι όχι μόνο δεν εξαντλείται σ' αυτό, αλλά και δεν εξαρτάται ουσιωδώς και άρα αναγκαστικά απ' αυτό. Οι πρώτες μορφές θεάτρου (συνδεόμενες άμεσα με θρησκευτικές τελετουργίες) δεν γεννήθηκαν από γραπτά κείμενα. Στην συνέχεια εξ άλλου της ιστορίας του θεάτρου έχομε φαινόμενα «λεκτικού» αυτοσχεδιασμού, όπως η ιταλική commedia dell' arte ή -σήμερα- το happening, ή το θέατρο του Bob Wilson, κατά τα οποία γίνεται φανερό πως το θέατρο μπορεί να σταθεί και χωρίς την κυριαρχική παρουσία του απόλυτα επιβαλλομένου κειμένου. Το κατά πόσο οι σημερινές προσπάθειες απελευθέρωσης του θεατρικού γεγονότος από τον δυνάστη-συγγραφέα είναι επιτυχημένες, αυτό είναι ένα άλλο θέμα που, εδώ, δεν μπορούμε να το συζητήσουμε.
Εκείνο που ενδιαφέρει να ειπωθεί εδώ, είναι πως η ουσία του θεάτρου αποκαλύπτεται θαυμαστά στην ετυμολογία των αρχαίων ελληνικών λέξεων «δράμα» και «θέατρον». Με άλλα λόγια, θέατρο είναι ουσιωδώς μια δράση που προορίζεται να οραθεί. Οτιδήποτε, λοιπόν, και αν τίθεται ή προστίθεται στη θεατρική σύνθεση, δομείται πάνω στο θεμελιακό τρίπτυχο «ορώμενος-δράση-ορών» ή, στη γλώσσα του θεατρικού συμβαίνοντος, «ηθοποιός-παράσταση κίνησης ή πράξης-θεατής».

Εκδότης: Σμίλη
Είδος: Βιβλίο
Κατάσταση: Δεύτερο χέρι
Θέμα: Θέατρο
ISBN-13: 9789607218353
Έτος έκδοσης: 1991
Δέσιμο: Μαλακό εξώφυλλο
Διαστάσεις: 14x21
Σελίδες: 192
Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το προϊόν.
Δείτε επίσης
 
 

(c) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ - All rights reserved - Υλοποίηση, φιλοξενία: Hyper Center -